Masz pytania? Chętnie pomożemy.
Przygotuj się do uzyskania kwalifikacji w zakresie konserwacji żurawi stacjonarnych, stosowanych m.in. na stanowiskach produkcyjnych, montażowych i warsztatowych. Kurs GREMA obejmuje przygotowanie teoretyczne, zajęcia praktyczne oraz przygotowanie do egzaminu przed komisją właściwej jednostki dozoru technicznego.
Terminy praktyk i egzaminu są wcześniej ustalane indywidualnie z każdym z kursantów.
Kurs konserwatora żurawi stacjonarnych przygotowuje do sprawdzenia kwalifikacji wymaganych przy wykonywaniu czynności konserwacyjnych urządzeń objętych dozorem technicznym. Szkolenie ma charakter techniczny i koncentruje się na budowie żurawia, mechanizmach podnoszenia i obrotu, wciągnikach, układach sterowania, elementach zabezpieczających oraz zasadach oceny stanu technicznego.
Żurawie stacjonarne są stosowane m.in. na stanowiskach produkcyjnych, montażowych i warsztatowych. Mogą występować jako konstrukcje ze słupem zamocowanym do podłoża i obrotowym wysięgnikiem, a także jako urządzenia z wysięgnikiem mocowanym do ściany lub innej konstrukcji. Mechanizm podnoszenia jest często realizowany za pomocą wciągnika współpracującego z wysięgnikiem.
Podczas szkolenia uczestnik poznaje również obowiązki konserwatora, wymagania dotyczące dokumentacji, zasady wykonywania przeglądów oraz sposób postępowania w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości mających wpływ na bezpieczną eksploatację urządzenia.
Praca konserwatora żurawia stacjonarnego wymaga rozumienia współpracy elementów mechanicznych, elektrycznych i zabezpieczających. Dlatego szkolenie powinno przygotować uczestnika nie tylko do rozpoznawania podstawowych części urządzenia, ale również do oceny ich stanu i prawidłowości działania.
Omawiane są m.in. konstrukcja słupa i wysięgnika, mechanizm obrotu, wciągniki i mechanizmy podnoszenia, liny lub łańcuchy nośne, hamulce, przekładnie, instalacja elektryczna, aparatura sterownicza oraz urządzenia zabezpieczające.
Istotną częścią przygotowania jest również dokumentacja techniczna urządzenia, dziennik konserwacji, wykonywanie czynności kontrolnych i przeglądów oraz rozpoznawanie zużycia i usterek mogących wpływać na dalszą eksploatację żurawia.
Żuraw stacjonarny jest urządzeniem dźwignicowym przeznaczonym do przemieszczania ładunków w ograniczonej przestrzeni roboczej. W praktyce często spotyka się konstrukcje ze słupem zamocowanym do podłoża oraz obrotowym wysięgnikiem. Żurawie tego rodzaju są powszechnie określane jako żurawie słupowe, stanowiskowe lub warsztatowe.
Innym rozwiązaniem jest wysięgnik obrotowo zamocowany do ściany, elementu konstrukcyjnego hali albo maszyny. W zależności od konstrukcji urządzenia ładunek może być podnoszony przez wciągnik przemieszczający się po wysięgniku.
Dlatego określenia żuraw słupowy czy żuraw warsztatowy opisują najczęściej konstrukcję lub zastosowanie urządzenia, natomiast w nomenklaturze dozoru technicznego podstawowym określeniem pozostaje żuraw stacjonarny.
Otrzymujesz zaświadczenie kwalifikacyjne w zakresie objętym przeprowadzonym sprawdzeniem kwalifikacji.
W obowiązującym podziale kwalifikacji dla konserwatorów występuje zakres Żurawie stacjonarne. Zaświadczenie kwalifikacyjne w tym zakresie uprawnia do konserwacji żurawi stacjonarnych oraz wciągników i wciągarek ogólnego przeznaczenia.
Oznacza to, że zakres kwalifikacji jest szerszy niż sama potoczna nazwa konserwator żurawia warsztatowego. Konkretne urządzenia i czynności wykonywane w pracy muszą oczywiście odpowiadać zakresowi posiadanego zaświadczenia oraz wymaganiom właściwym dla danego urządzenia.
Kurs konserwatora żurawi stacjonarnych przygotowuje osoby posiadające odpowiednie przygotowanie techniczne do sprawdzenia kwalifikacji wymaganych przy konserwacji tej grupy urządzeń. Zakres szkolenia różni się od kursu operatora, ponieważ głównym tematem nie jest sterowanie żurawiem podczas pracy, ale jego budowa, stan techniczny, mechanizmy, układy sterowania, zabezpieczenia i dokumentacja.
Przyszły konserwator musi rozumieć, w jaki sposób poszczególne podzespoły współpracują ze sobą oraz jakie objawy mogą świadczyć o zużyciu lub niewłaściwej pracy urządzenia. Z tego względu przygotowanie obejmuje zarówno zagadnienia teoretyczne, jak i kontakt z rzeczywistym urządzeniem podczas zajęć praktycznych.
Żurawie stacjonarne występują w różnych rozwiązaniach konstrukcyjnych. Łączy je stałe związanie urządzenia lub jego konstrukcji wsporczej z określonym miejscem pracy oraz ograniczony obszar, w którym przemieszczany jest ładunek.
W żurawiu słupowym podstawę konstrukcji stanowi słup zamocowany do podłoża, z którym połączony jest obrotowy wysięgnik. Takie urządzenia są często stosowane przy stanowiskach roboczych, liniach produkcyjnych, obróbce elementów oraz w pracach montażowych.
W konstrukcji przyściennej wysięgnik jest mocowany do odpowiednio przygotowanej konstrukcji budynku lub innego elementu nośnego. Rozwiązanie pozwala organizować transport bliski w określonej części stanowiska bez stosowania niezależnego słupa.
Określenia żuraw warsztatowy i żuraw stanowiskowy odnoszą się przede wszystkim do miejsca i sposobu wykorzystania urządzenia. Z punktu widzenia kwalifikacji istotne jest prawidłowe zaklasyfikowanie konkretnego urządzenia i zakres czynności wykonywanych przez konserwatora.
Żurawie stacjonarne należą do urządzeń transportu bliskiego objętych dozorem technicznym. Szczegółowy sposób sprawowania dozoru zależy od parametrów i konstrukcji konkretnego urządzenia, dlatego przy kwalifikacji urządzenia należy opierać się na jego dokumentacji i obowiązujących przepisach.
Niezależnie od potocznego określenia żuraw warsztatowy czy żurawik słupowy należy więc ustalić, z jakim urządzeniem technicznym mamy do czynienia i jakie wymagania dotyczą jego eksploatacji, obsługi oraz konserwacji.
Konserwator żurawia stacjonarnego jest osobą posiadającą kwalifikacje wymagane do wykonywania czynności konserwacyjnych w zakresie określonym w zaświadczeniu kwalifikacyjnym. Jego praca wymaga wiedzy technicznej dotyczącej konstrukcji urządzenia, mechanizmów, napędów, instalacji elektrycznej, sterowania i zabezpieczeń.
Konserwator nie ogranicza się do oględzin urządzenia. W ramach czynności przewidzianych dla konkretnej konstrukcji kontroluje stan podzespołów, wykonuje wymagane czynności konserwacyjne, reaguje na stwierdzone nieprawidłowości oraz prowadzi dokumentację związaną z wykonywaną konserwacją.
Zakres czynności zależy od budowy urządzenia, instrukcji eksploatacji oraz zastosowanych podzespołów. W praktyce uwagi wymagają zarówno elementy konstrukcyjne, jak i mechanizmy bezpośrednio odpowiedzialne za podnoszenie oraz przemieszczanie ładunku.
Kontrola może obejmować m.in. słup i wysięgnik, połączenia konstrukcyjne, wciągnik, mechanizm podnoszenia, mechanizm jazdy, liny lub łańcuchy, hak, hamulce, przekładnie, aparaturę sterowniczą, wyłączniki krańcowe, ograniczniki i pozostałe urządzenia zabezpieczające.
Konkretne czynności i ich częstotliwość należy zawsze odnosić do dokumentacji danego żurawia oraz wymagań mających zastosowanie do jego eksploatacji.
Jednym z obowiązków związanych z konserwacją urządzeń transportu bliskiego jest prawidłowe dokumentowanie wykonanych czynności. Istotnym dokumentem jest dziennik konserwacji, w którym odnotowuje się informacje dotyczące wykonanych przeglądów i czynności konserwacyjnych.
Konserwator powinien również korzystać z instrukcji eksploatacji i dokumentacji technicznej konkretnego urządzenia. To właśnie dokumentacja producenta określa rozwiązania zastosowane w danym modelu oraz wymagania istotne przy jego kontroli i utrzymaniu.
Obsługa i konserwacja to dwa różne zakresy czynności. Operator wykorzystuje urządzenie do przemieszczania ładunków i odpowiada za jego prawidłową obsługę podczas pracy. Konserwator zajmuje się natomiast utrzymaniem urządzenia w odpowiednim stanie technicznym oraz wykonywaniem czynności wynikających z zakresu konserwacji.
| Operator | Konserwator |
|---|---|
| obsługuje urządzenie podczas pracy | wykonuje czynności konserwacyjne |
| steruje ruchami żurawia | kontroluje mechanizmy i podzespoły |
| przemieszcza ładunki | ocenia stan techniczny urządzenia |
| wykonuje czynności przewidziane dla obsługi | prowadzi wymaganą dokumentację konserwacyjną |
| posiada kwalifikacje właściwe dla obsługi, jeśli są wymagane | posiada kwalifikacje właściwe dla konserwacji |
Posiadanie kwalifikacji do obsługi nie zastępuje kwalifikacji wymaganych do konserwacji urządzenia.
Tak. Zakres konserwatorski Żurawie stacjonarne określony w obowiązujących przepisach uprawnia również do konserwacji wciągników i wciągarek ogólnego przeznaczenia.
Jest to ważna informacja dla osób pracujących w zakładach przemysłowych, warsztatach i działach utrzymania ruchu, ponieważ urządzenia te bardzo często występują obok siebie albo współpracują w ramach tego samego stanowiska transportowego.
Zaświadczenie kwalifikacyjne w zakresie Żurawie stacjonarne jest wydawane na okres 10 lat. Nie oznacza to jednak, że po upływie tego okresu zawsze trzeba ponownie przechodzić cały proces od początku – przepisy przewidują możliwość przedłużenia ważności zaświadczenia po spełnieniu określonych warunków.
Wniosek o przedłużenie należy złożyć do jednostki, która wydała zaświadczenie, nie później niż trzy miesiące przed końcem jego ważności. Jednym z warunków jest wykonywanie czynności w zakresie objętym zaświadczeniem przez co najmniej 3 lata w okresie ostatnich 5 lat jego ważności.
Szkolenie jest skierowane do osób posiadających przygotowanie techniczne, które chcą wykonywać czynności konserwacyjne przy żurawiach stacjonarnych oraz urządzeniach objętych zakresem uzyskanego zaświadczenia.
Kurs może być szczególnie przydatny mechanikom, elektromechanikom, elektrykom, serwisantom, pracownikom utrzymania ruchu, pracownikom zakładów produkcyjnych i warsztatów oraz osobom odpowiedzialnym za park urządzeń transportu bliskiego.
Może być również kolejnym etapem rozwoju dla operatorów urządzeń dźwignicowych posiadających wymagane wykształcenie techniczne, którzy chcą zdobyć odrębne kwalifikacje w zakresie konserwacji.
Kurs przygotowuje uczestnika do sprawdzenia kwalifikacji w zakresie konserwacji. Samo ukończenie szkolenia nie powoduje jeszcze wydania zaświadczenia kwalifikacyjnego.
Podczas przygotowania uczestnik powinien opanować zagadnienia dotyczące przepisów, budowy i działania urządzenia, obowiązków konserwatora, dokumentacji, bezpieczeństwa oraz praktycznej oceny elementów i mechanizmów żurawia.
Po pozytywnym zakończeniu sprawdzenia kwalifikacji właściwa jednostka dozoru technicznego może wydać zaświadczenie kwalifikacyjne w zakresie objętym egzaminem.
Żurawie stacjonarne są wykorzystywane przede wszystkim tam, gdzie ładunki trzeba regularnie przemieszczać w obrębie konkretnego stanowiska lub ograniczonego obszaru hali. Pozwalają wspomagać procesy montażowe, produkcyjne, serwisowe i przeładunkowe.
Można je spotkać m.in. w zakładach produkcyjnych, warsztatach, halach montażowych, działach utrzymania ruchu, magazynach oraz przy stanowiskach obsługi cięższych elementów i podzespołów.
GREMA realizuje również szkolenia dla pracowników przedsiębiorstw wykorzystujących urządzenia transportu bliskiego. Kurs konserwatora żurawi stacjonarnych może być rozwiązaniem dla zakładów produkcyjnych, warsztatów, przedsiębiorstw serwisowych oraz działów utrzymania ruchu.
W przypadku szkolenia grupowego warto dopasować organizację zajęć do urządzeń występujących w przedsiębiorstwie i doświadczenia uczestników, tak aby przygotowanie techniczne odpowiadało rzeczywistym potrzebom pracowników.
Żuraw ze słupem zamocowanym na stałe do podłoża i obrotowym wysięgnikiem jest jednym z typowych rozwiązań konstrukcyjnych żurawia stacjonarnego. Określenie żuraw słupowy opisuje jego konstrukcję, natomiast przy ustalaniu wymagań dozoru technicznego znaczenie ma właściwa klasyfikacja całego urządzenia.
Jeżeli urządzenie spełnia kryteria żurawia stacjonarnego objętego dozorem technicznym, dotyczą go wymagania wynikające z przepisów dozoru. Sama handlowa lub potoczna nazwa „żuraw warsztatowy” nie przesądza jeszcze o zakresie wymagań – należy uwzględnić konstrukcję, parametry i dokumentację konkretnego urządzenia.
Osoba ubiegająca się o sprawdzenie kwalifikacji w zakresie konserwacji powinna mieć ukończone 18 lat oraz co najmniej wykształcenie zawodowe techniczne. Wymagana jest również znajomość właściwych przepisów i zagadnień technicznych oraz posługiwanie się językiem polskim w stopniu umożliwiającym udział w sprawdzeniu kwalifikacji albo zapewnienie tłumacza przysięgłego.
Nie na podstawie samych kwalifikacji do obsługi. Obsługa i konserwacja stanowią odrębne zakresy kwalifikacji. Operator odpowiada za używanie urządzenia podczas pracy, natomiast konserwator wykonuje czynności związane z jego stanem technicznym, przeglądami i dokumentacją konserwacyjną.
Tak. Zaświadczenie kwalifikacyjne w zakresie konserwacji Żurawie stacjonarne obejmuje również konserwację wciągników i wciągarek ogólnego przeznaczenia. Jest to oficjalnie określony zakres tej kategorii kwalifikacji.
Zaświadczenie kwalifikacyjne dla konserwacji w zakresie „Żurawie stacjonarne” jest wydawane na okres 10 lat. Przed końcem jego ważności możliwe jest złożenie wniosku o przedłużenie, jeśli spełnione są warunki określone w przepisach.
Nie. Kurs przygotowuje uczestnika do sprawdzenia kwalifikacji, ale dokument potwierdzający odbycie szkolenia nie zastępuje zaświadczenia kwalifikacyjnego. Kwalifikacje są potwierdzane po pozytywnym wyniku egzaminu przeprowadzanego przez właściwą jednostkę dozoru technicznego.
Zakres zależy od konstrukcji i dokumentacji konkretnego urządzenia. Może obejmować m.in. konstrukcję słupa i wysięgnika, wciągnik, mechanizmy podnoszenia i jazdy, liny lub łańcuchy, hak, hamulce, przekładnie, instalację elektryczną, sterowanie, wyłączniki krańcowe i pozostałe urządzenia zabezpieczające.
Nie. Kurs przygotowuje uczestnika do sprawdzenia kwalifikacji, ale dokument potwierdzający odbycie szkolenia nie zastępuje zaświadczenia kwalifikacyjnego. Kwalifikacje są potwierdzane po pozytywnym wyniku egzaminu przeprowadzanego przez właściwą jednostkę dozoru technicznego.